HV APOLLO'70

W E H L

Van KPJ Wehl naar Apollo ‘70

Het schoolhandbal op de middelbare school in Doetinchem wekte bij enkele leden van KPJ (= Katholieke Plattelands Jongeren) Wehl de belangstelling voor de handbalsport. Het gevolg was dat begin jaren zestig binnen de KPJ Wehl gestart werd met het spelen van handbalwedstrijden. Handbal stond binnen de KPJ nog in de kinderschoenen en er waren slechts weinig plaatsen in de regio die over een handbalteam beschikten. Een van de eerste wedstrijden werd gespeeld tegen het team Didam. “De wedstrijden hadden destijds meer weg van rugby dan van handbal”, aldus Wim Wenting.

In de daarop volgende jaren werd door de KPJ Wehl gestart met de organisatie van het Pinkstertoernooi. Dit was een groots opgezet handbaltoernooi dat werd gehouden op het terrein van S.V. Concordia en waaraan teams uit de gehele regio deelnamen. Later, eind jaren ’70, bij het ter ziele gaan van de KPJ, zou de organisatie van het Pinkstertoernooi worden overgenomen door Apollo ’70.

Het aantal handbalteams in de regio nam toe en er werden door de KPJ regionale handbaltoernooien georganiseerd. Voor een aantal leden van de KPJ Wehl was dit echter niet genoeg, men wilde meer en beter handbal spelen. Er werd daarom extra getraind in de gymzaal van de St. Henricusschool onder leiding van Geert Menting.

Na het toernooi in Emmeloord werd afgesproken om deel te nemen aan de competitie van het Nederlands Handbal Verbond (NHV). Begin 1970 werd informatie ingewonnen bij het NHV over het oprichten van een handbalvereniging. Het aantal leden was op dat moment echter te klein voor erkenning door het NHV en ook de financiële middelen ontbraken. Daarom werd het eerste seizoen als KPJ Wehl deelgenomen aan de competitie. De benodigde waarborgsom werd eveneens uit de kas van de KPJ betaald.

Het eerste bestuur werd gevormd door voorzitter Wim Wenting, secretaris Geert Menting en penningmeester Theo Lukassen. Op 19 september 1970 werden 13 personen bij het NHV opgegeven onder de verenigingsnaam KPJ Wehl. Van dit oprichtingsteam zijn Jos Nijland en Arie Timessen nog steeds lid van Apollo ’70. Ook de naam Wim Wenting komt nog op de huidige ledenlijst voor. Zijn lidmaatschap werd echter onderbroken door uitstapjes als speler en trainer bij andere verenigingen.

Het nieuwe team moest, zoals gebruikelijk, starten in de laagste klasse van de afdeling Gelderland van het NHV. Dit was destijds de derde klasse. Er werd dit eerste seizoen gespeeld in de KPJ kleuren: gele shirts en witte broek.

Het aantal leden groeide en aan het einde van het seizoen ‘70/’71 waren er voldoende leden om zelfstandig verder te gaan. Er werden statuten en een huishoudelijk reglement opgesteld. De statuten vermelden 1 september 1970 als oprichtingsdatum en het doel van de nieuwe vereniging luidde “Het beoefenen van de zaalhandbalsport en het bevorderen van deze tak van sport in de ruime zin van het woord”. Da statuten zijn ondertekend door vijf bestuursleden; de reeds genoemde bestuursleden aangevuld met Ben Teunissen en Gerard Kemperman.

Er werd een algemene ledenvergadering gehouden waarop de statuten en het huishoudelijk reglement werden goedgekeurd. Er moest echter nog een naam worden gekozen voor de vereniging. De lancering van de Apollo raketten stond destijds volop in de belangstelling en men koos daarom voor de naam Apollo ’70. Deze naam was bij het uittypen van de statuten nog niet bekend en werd daarom achteraf met de hand ingevuld. Als tenue werd gekozen: rood-witte shirts en witte broeken. De shirts hadden een witte baan in het midden met rode banen aan de zijkant en werden voorzien van een Apollo ’70 embleem. Deze emblemen werden door de dames van de leden met de hand vervaardigd. De contributie bedroeg F. 5,- per maand voor senioren leden, bedragen voor andere leeftijdscategorieën werden in het Huishoudelijk Reglement nog niet vermeld.

Op 6 september 1971 bevestigde het NHV de definitieve erkenning van Apollo ’70 als bondsvereniging.

1970   -   1975     De beginjaren

Nadat men in 1970 was gestart met competitiehandbal, werd de behoefte aan trainen groter. Als extra trainingsruimte werd de gymzaal in het parochiehuis in Nieuw Wehl afgehuurd voor slechts F. 5,- per uur. De zaal was echter zo klein dat alleen tegen de lange zijde een doelcirkel kon worden gemaakt. Het doel stond kort bij de muur waardoor de ballen nog al eens hard terugkwamen. Het gevaar voor de keepers kwam dan ook niet alleen van de voorzijde maar ook van de achterzijde. Het was een gebruik bij de heren om tijdens de training allemaal een bal te pakken, het licht uit te doen en vervolgens te proberen elkaar in het donker te raken. In het parochiehuis zijn dan ook heel wat ruitjes gesneuveld en ook de kachelpijp heeft het menig maal moeten ontgelden.

Gedurende het eerste jaar werden de thuiswedstrijden gespeeld in sporthal de IJsselweide in Ulft. De daarop volgende seizoenen werd in sporthal de Lentemorgen in Zevenaar gespeeld tot in 1975 de Muizenberg in Didam gereed kwam.

De sportaccommodaties waren toen lang niet van de kwaliteit zoals we dat tegenwoordig gewend zijn. In Doetinchem kon men op de tegelvloer van de markthal makkelijk een infectie oplopen en de vloer van de IJsselweide in Ulft was van asfalt. In sporthal de Paasberg in Terborg gooide een van de heren zelfs een keer een gat in het plafond.

De trainingen werden in deze periode verzorgd door Geert Menting. Onder zijn leiding bereikte het team in het eerste seizoen, toen nog onder de naam KPJ Wehl, een gedeelde derde plaats samen met de Hazenkamp 3. Omdat hoger geëindigde teams niet voor promotie in aanmerking kwamen, moest er een beslissingswedstrijd worden gespeeld om te bepalen welk team alsnog zou promoveren. De KPJ Wehl wist deze wedstrijd te winnen en promoveerde in het eerste seizoen naar de tweede klasse.

In september 1971 werd de naamswijziging doorgevoerd. Het aantal leden van Apollo '70 bedroeg toen inmiddels 16 en er werd een tweede herenteam gevormd. Het eerste team eindigde in hun eerste seizoen in de tweede klasse op een derde plaats, het tweede team werd vierde in de derde klasse.

Technisch was het handbal van Apollo niet,men moest het voornamelijk hebben van kracht en snelheid. Apollo '70 was dan ook geen onbekende bij de Straf- en Protest-commissie en regelmatig verschenen leden van Apollo voor deze commissie om hun gedrag tijdens de wedstrijden te verantwoorden.

In de zomerperiode namen de heren van Apollo '70 deel aan de veldcompetitie van de KPJ. Met de ervaring uit de zaalcompetitie waren de minder getrainde KPJ-teams een eenvoudige prooi en er werd dan ook vaak met ruime cijfers gewonnen.

Het café van de familie Damen, beter bekend als Mieps en Mops, was als een clubhuis voor de Apollo-leden. Vergaderingen en feestavonden werden hier gehouden en het diende als verzamelpunt voor het vertrek naar wedstrijden. De familie Damen was zeer betrokken bij de vereniging. Zo schreef Jan Damen naar aanleiding van de promotie van de heren 1 een speciaal clublied. Ook schonk men de vereniging wel eens een bal, maar dit mocht verder niemand weten.

De Wehlse jeugd raakte geïnteresseerd in de handbalsport. Gedurende het seizoen '72/'73 werd gestart met de training van een heren junioren groep. Als trainers van deze groep worden genoemd: Wim Wenting, Ad Koster en Theo Klaassen. Soms werden er ook meerdere trainers op een avond "versleten". Het team nam in het seizoen '73/'74 voor het eerst deel aan de competitie. De spelers hadden het moeilijk in hun eerste seizoen en eindigden op een achtste plaats.

Voor het seizoen '73/'74 werd Hans Kok van UGHV Ulft aangetrokken als trainer/speler van het eerste herenteam. Het werd een spannende competitie waarbij de heren van Apollo steeds de lijst aanvoerden. Aan het eind van de competitie was het Operatie '70 uit Veenendaal dat nog op gelijke hoogte wist te komen. Opnieuw moest via een beslissingswedstrijd worden bepaald welk team zou promoveren. De beslissingswedstrijd had een spannend verloop, maar Apollo wist uiteindelijk met 12-13 te winnen en promoveerde naar de eerste klasse afdeling Gelderland. Het verblijf van de heren 1 in de eerste klasse was echter maar van korte duur want in het seizoen '74/'75 degradeerde men weer naar de tweede klasse.

Er werd een dames groep gevormd die onder leiding van Jos Nijland en Theo Klaassen startte met trainen in het parochiehuis in Nieuw Wehl. Deze groep nam in het seizoen '74/'75 voor het eerst deel aan de competitie. De meeste dames hadden nog niet eerder aan zaalsport gedaan en waren alleen de kleine ruimte van het parochiehuis gewend. Zij hadden in het begin dan ook moeite met de grote afstanden van een echte sporthal. De dames speelden meer voor de lol dan om te winnen en er werd dan ook regelmatig fors verloren.

1975   -   1980         Periode van groei

In 1975 bestond Apollo '70 vijf jaar. De vereniging omvatte op dat moment vier teams: twee heren senioren-, een dames senioren- en een heren juniorenteam.

Ter gelegenheid van het eerste lustrum werd op het sportpark van S.V. Concordia een handbaltoernooi georganiseerd waaraan 12 heren en 8 damesteams deelnamen.

Met ingang van het seizoen '75/'76 werden de thuiswedstrijden in sporthal de Muizenberg in Didam gespeeld. Hiermee werd de reisafstand voor de thuiswedstrijden aanzienlijk verkort, voor zowel spelers als publiek. In de kantine van de Muizenberg was het op trainingsavonden en wedstrijddagen altijd gezellig en het kwam regelmatig voor dat men pas vroeg in de ochtend huiswaarts keerde. In Wehl werd gestart met de bouw van het gemeenschapscentrum het Hagelkruis. Ondanks protesten van Apollo werd een sportzaal gebouwd die te klein was om handbalwedstrijden te spelen, wat inhield dat men voor de thuiswedstrijden nog steeds op Didam was aangewezen. Toch betekende een trainingszaal in Wehl een grote vooruitgang, vooral voor de jeugd. Voor de opening van het gemeenschapscentrum werd de Wehlse jeugd aangeschreven en uitgenodigd om enkele gratis trainingen bij te wonen. Deze actie wierp zijn vruchten af en het aantal jeugdleden nam fors toe, zowel bij de dames als bij de heren. De betere trainingfaciliteiten en de toename van de jeugd brachten echter ook extra kosten met zich mee, waardoor de tot nu toe vrij lage contributie fors werd verhoogd.

In 1975 werd besloten het heren 1 team te verjongen door het samen te voegen met de heren junioren. Dat dit een goede beslissing was bleek toen dit team in het seizoen '76/'77 ongeslagen kampioen werd van de tweede klasse en promoveerde naar de eerste klasse.

Voor het seizoen '77/'78 werd Ton Heebing aangetrokken als trainer/coach van de heren 1. De kennis en ervaring van deze oefenmeester droeg niet alleen bij tot verbetering van de technische vaardigheden van het herenteam maar ook tot verdere ontwikkeling van de vereniging.

Er werd in deze periode door veel leden gewerkt aan de opbouw van de vereniging. Er werd een jeugdcommissie gevormd om de organisatie rond de jeugd teams in goede banen te leiden. Ook werd er een speciale commissie gevormd voor Pers en Propaganda. Deze commissie zorgde ervoor dat er regelmatig verslagen verschenen in de dagbladen en het Wehls Contact.

Alle inspanningen hadden tot resultaat dat in het seizoen '79/'80 voor Apollo '70 102 leden bij het NHV waren aangemeld en dat er negen teams in de competitie uitkwamen: drie heren senioren-, twee dames senioren-, een heren junioren-, twee dames junioren en een jongens aspirantenteam. Daarnaast waren er nog een dames recreanten- en een welpen-groep die alleen trainden en geen competitie speelden.

1980   -   1985       Jubileum jaren

De viering van het 10 jarig jubileum van Apollo '70 in 1980 werd groots aangepakt. Het officiële deel bestond uit een receptie die, zoals gebruikelijk, bij Damen werd gehouden. Voor de jeugd werd een speurtocht georganiseerd. Ter gelegenheid van dit jubileum werd het oprichtingsteam weer opgetrommeld. Op het sportveld achter het Hagelkruis speelden de "oudjes" tegen het heren 1 team met als afsluiting een dansavond.

Ook aan het 12½-jarig jubileum werd uitgebreid aandacht besteed. Wederom werd er een receptie georganiseerd. Ditmaal in het teken van het koperen feest van de vereniging. Op deze receptie werden drie leden gehuldigd wegens hun 12½-jarig lidmaatschap: Jos Nijland, Ad Koster en Arie Timessen. Op het koningin Wilhelminaplein werd op moederdag een rommelmarkt en fancy-fair gehouden. Een bijzonder spel op dit fancy-fair was het raden van het gewicht van een varken, waarbij als hoofdprijs een streng karbonade te winnen was.

De opbrengst van de rommelmarkt was aanzienlijk en in 1984 werd dan ook een tweede rommelmarkt georganiseerd. Omdat inkomsten uit activiteiten een welkome aanvulling vormden voor de clubkas, werd er een activiteitencommissie opgericht. Het doel van deze commissie was om activiteiten te organiseren voor de leden en om via activiteiten de clubkas aan te vullen.

Ton van Huffelen volgde in 1981 Ton Heebing op als trainer/coach van de heren selectie. Hij breidde de selectie uit met spelers uit de jeugd en de heren 2 en bracht daardoor meer eenheid binnen de verschillende herenteams. Er werd een 3-jaren plan opgesteld dat uiteindelijk zou moeten leiden tot promotie van de heren 1 naar de landelijke derde divisie. De eerste twee seizoenen verliepen volgens plan met respectievelijk een derde en een tweede plaats. Het derde jaar verliep echter heel anders. In plaats van te promoveren degradeerden de heren 1 naar de tweede klasse. Omdat het tweede herenteam ook tweede klasse speelde, ontstond de situatie dat het eerste team in klasse 2A werd ingedeeld en de heren 2 in klasse 2B. De klasse 2B werd lichter ingeschat dan klasse 2A en er werd besloten het selectie team als Apollo 2 te laten spelen. Ton van Huffelen bleef nog een seizoen ('84/'85) bij Apollo en in de voorbereiding gingen de heren een weekend naar een trainingskamp in Groesbeek. Het selectie team liet zien dat het niet in deze tweede klasse thuis hoorde. Ze werden ongeslagen kampioen en wonnen tevens de beker van Afdeling Gelderland. Het tweede team eindigde echter op de laatste plaats in de tweede klasse A en degradeerde.

Het eerste damesteam van Apollo speelde meerdere jaren in de derde klasse met Wim Wenting als trainer/coach. In 1981 werd Wim Wenting opgevolgd door Hans Aaldering die een seizoen later ('82/'83) weer werd opgevolgd door Bennie Klaassen.

In het seizoen '83/'84 behaalden de dames 1 onder zijn leiding het kampioenschap van de derde klasse en promoveerden voor het eerst naar de tweede klasse. Het verblijf in deze klasse was echter van korte duur, want het volgende seizoen degradeerden de dames weer naar de derde klasse.

De organisatie van het Pinkstertoernooi werd van de KPJ overgenomen en het toernooi werd omgevormd tot een straten- en familie toernooi. Omdat men niet altijd op het sportpark van S.V. Concordia terecht kon werd één keer uitgeweken naar het sportveld bij café de Plantage. Het Pinkstertoernooi was destijds een aanzienlijk toernooi. In 1985 namen er 15 herenteams en 9 damesteams deel aan dit toernooi.

In maart 1985 stapten vier personen uit het bestuur van de vereniging. Op een speciale algemene ledenvergadering werd een nieuw voorlopig bestuur gekozen. De vier bestuursleden gaven op deze vergadering aan te stoppen om persoonlijke redenen en wensten dit niet verder toe te lichten.

Na lang wachten was het op 27 april 1985 eindelijk zover. De nieuwe sporthal van het inmiddels tot Koningin Beatrixcentrum omgedoopte gemeenschapscentrum in Wehl, werd officieel geopend. Voor Apollo betekende dit, dat met ingang van het volgende seizoen de thuiswedstrijden en trainingen in Wehl konden worden gehouden. Ter gelegenheid van de opening organiseerde de Stichting Sport en Recreatie diverse activiteiten in de sporthal. Als onderdeel hiervan verzorgde Apollo twee demonstratiewedstrijden: dames 1 tegen Blauw-Wit(Hengelo) en heren 1 tegen Grol. De sporthal beschikte in eerste instantie niet over een tribune, men kon boven alleen maar aan de reling staan. Daarom werd er van Apollo zijde ook al snel op aangedrongen om tribunes met zitplaatsen te plaatsen.

Aan het eind van het seizoen werd gestart met een clubblad. Omdat er nog geen naam is gevonden, werd het "Het Vraagteken" genoemd. Er zijn echter slechts enkele boekjes uitgebracht. Pas later zou het initiatief voor een clubblad opnieuw worden opgepakt.

1985   -   1990       Ups en downs

Aan het begin van het seizoen '85/'86 schrijft de nieuwe voorzitter Tonny Vonk in het clubblad "Het Vraagteken" over dit seizoen: "Een seizoen waarvan ik wel veel verwacht, nu we in de sporthal te Wehl kunnen spelen. Een seizoen dat bol moet staan van sportieve hoogtepunten waaraan we samen moeten werken. Ik spreek dan ook de wens uit dat we dit seizoen Apollo '70 tot een van de belangrijkste verenigingen in de Wehlse sporthal zullen maken." En hij zou gelijk krijgen.

Onder de bezielende leiding van de nieuwe trainer/coach en speler Joop Bergevoet, presteerde het eerste herenteam zeer goed. Na de degradatie van '83/'84 en de promotie van het vorige seizoen, was iedereen gebrand om eindelijk naar de derde divisie te promoveren. De dames 1 en heren 2 waren beiden gedegradeerd en ook hier was de doelstelling om dit seizoen te promoveren. Het goede handbal lokte het publiek naar de nieuwe sporthal in Wehl. Het kwam dan ook regelmatig voor dat de tribunes vol zaten met zo'n 400 toeschouwers.

Op zondag 2 maart was de grote dag, drie teams konden kampioen worden: de heren 1 en dames 1 thuis en de heren 2 uit tegen Reflex. In een afgeladen Koningin Beatrixcentrum misten de heren net het kampioenschap en moesten het feest nog een week uitstellen. De dames 1 en heren 2 wonnen wel en stelden daarmee het kampioenschap en de promotie veilig. Een week later reisden de heren 1 met een bus vol supporters af naar Winterswijk voor de wedstrijd tegen WWV. Met een 8-17 overwinning haalden de heren het kampioenschap binnen en promotie naar de derde divisie was eindelijk bereikt.

De sporthal in Wehl en de aandacht in de pers droegen bij aan de aanwas van leden, vooral bij de pupillen en adspiranten.

Met het groeien van de vereniging en het spelniveau namen ook de kosten toe. Er werd daarom intensiever gezocht naar sponsoren. Steeds meer teams werden dan ook voorzien van shirtreclame en ook het aantal reclameborden in de sporthal nam toe.

Het eerste seizoen in de derde divisie ('86/'87) presteerden de heren 1, versterkt met Theo Rabeling die van het Arnhemse UDI overkwam, prima en draaiden in de top mee. Koploper Batouwe had drie punten voorsprong op Apollo en door winst in de wedstrijd tegen Batouwe in Bemmel had Apollo de achterstand tot op één punt terug kunnen brengen. De wedstrijd werd echter verloren. Joop Bergevoet schreef hierover in de pers: "Normaal gesproken steek ik de hand in eigen boezem en heb nooit kritiek op de leiding. Maar in Bemmel zijn we er in gefloten. We mochten niet winnen." Feit was dat Apollo zich met een tweede plaats tevreden moest stellen. Aan het eind van het seizoen nam Joop Bergevoet afscheid van Apollo. Niet alleen Joop Bergevoet maar ook een aantal spelers van de heren 1 deden om diverse redenen een stapje terug. Het gevolg was dat de nieuwe trainer/coach Frank Aarts met een heel ander team de competitie ('87/'88) inging dan waarmee zijn voorganger was gestopt. In de voorbereiding werd een trainingsweekend georganiseerd in het Belgische Tessenderlo. Ondanks de wijzigingen in het team, wisten de heren 1 zich zonder veel problemen te handhaven. Het hoogtepunt dit seizoen was de bekerwedstrijd van de heren 1 tegen ere-divisionist Blauw-Wit uit Beek (L). Na winst op Minerva uit Gaanderen, Trias uit Nijmegen en Achilles uit Apeldoorn werd Blauw-Wit de volgende tegenstander. De wedstrijd werd in Wehl voor veel publiek gespeeld. Apollo verloor zoals verwacht de wedstrijd maar wist de schade beperkt te houden. Via een ruststand van 7-18 werd de eindstand 16-27.

In het seizoen '88/'89 keerde Wim Wenting bij Apollo terug als trainer/coach van de heren 1. Het eerste seizoen onder zijn leiding wisten de heren 1 zich nog te handhaven in de derde divisie maar een jaar later, met weer minder mensen en diverse blessures, degradeerden de heren naar de eerste klasse.

Bennie Hoksbergen startte in 1986 als trainer/coach bij de dames 1. Na twee seizoenen nam Bennie Klaassen, die op dat moment bij ESCA in Arnhem speelde, het van hem over. Gedurende deze vier seizoenen kwamen de dames steeds uit in de tweede klasse.

In januari 1988 werd opnieuw gestart met een clubblad. Er werd een nieuwe redactie gevormd en een nieuwe naam gekozen: De Valworp. Vanaf die tijd verschijnt de Valworp vier maal per jaar met informatie over de vereniging en de handbalsport.

Het aantal senioren leden bleef teruglopen, doordat spelers stopten of naar andere verenigingen vertrokken. Bij de jeugd echter bleef het ledental stabiel en een aantal jeugdleden werd zelfs geselecteerd voor de Gelderse selectie. Door het teruglopen van het aantal senioren leden ontstonden er problemen om alle kaderfuncties te bezetten. Er werd een aantal acties op touw gezet om oud-leden opnieuw bij de vereniging te betrekken. De resultaten van deze acties waren echter slechts van korte duur.

In 1989 kreeg Apollo '70 zijn eerste ere-lid in de persoon van Jos Nijland. Op voordracht van de toenmalige voorzitter Tonny Vonk ontving hij deze titel als waardering voor de bijzondere verdiensten voor Apollo als bestuurslid, trainer/coach en scheidsrechter.

1990   -   1995     Opbouw naar de huidige situatie

De jaren negentig begonnen voor Apollo '70 met wisselende successen. Mede door het stoppen van het derde herenteam liep het aantal teams in de competitie terug van negen naar zeven.

De heren 1 zaten zonder trainer. Wim Wenting had aangegeven zich meer op de jeugd te willen richten en het bestuur was er niet in geslaagd een vervanger te vinden. De training en coaching voor de herenteams werd daarom door twee spelers verzorgd: Eef Evers en Bennie ten Brundel. De bezetting bij de heren was zo gering, dat spelers regelmatig dubbele wedstrijden moesten spelen om de beide herenteams in de competitie te houden. Het resultaat was dat de heren 1 degradeerden naar de tweede klasse terwijl de heren 2 zich net wisten te handhaven. Voor het seizoen '91/'92 keerde Bennie Klaassen terug bij Apollo als trainer/speler van de heren selectie. Onder zijn invloed namen de prestaties toe. De heren 1 eindigde op een tweede plaats maar promoveerde toch naar de eerste klasse. Voor de heren 2 liep het seizoen minder goed af, zij degradeerden naar de derde klas. In 1992 werd het heren 1 team versterkt met drie spelers afkomstig van Arnhemse verenigingen. Hans Aaldering werd aangetrokken als coach, zodat trainer Bennie Klaassen zich tijdens de wedstrijden volledig op het keepen kon concentreren. Het resultaat was dat de heren 1 kampioen werden van de eerste klasse en na drie jaar afwezigheid weer promoveerde naar de derde divisie. Ook in de bekercompetitie werd goed gepresteerd. In een spannende en emotionele bekerfinale, waarin Apollo in de verlenging de meerdere bleek van tegenstander Trias, werd de afdelingsbeker binnen gehaald. Het succes was nog niet ten einde. Als nieuwkomer in de derde divisie stond Apollo in het seizoen '93/'94 lange tijd bovenaan in de ranglijst. Door verlies tegen de zwakkere teams eindigde men uiteindelijk slechts op een tweede plaats. Er werd daarna nog gespeeld voor een extra plaats in de tweede divisie, maar ook dat bracht geen promotie. Het heren 2 team zorgde dit seizoen wel voor een succes en promoveerde weer naar de tweede klasse. Fred Wieland werd voor het seizoen '94/'95 aangetrokken als trainer/speler voor de heren selectie. Nadat handbalvereniging Erica het eerste herenteam uit de tweede divisie terugtrok, weken diverse spelers uit naar andere verenigingen. Twee van hen kozen voor Apollo. Met dit versterkte team werden de heren 1 ongeslagen kampioen in de derde divisie en Apollo '70 maakte voor het eerst zijn entree in de landelijke tweede divisie. In dit seizoen kwam er ook weer een derde herenteam uit in de competitie. Dit was mede mogelijk door het inpassen van jeugdspelers in de senioren teams. Het tweede team eindigde op een tweede plaats achter het team van Erica en het derde eindigde in de middenmoot.

Bij de dames verzorgde Rob Arnoldus in het seizoen '90/'91 de training en coaching. Ook hier waren de sportieve resultaten niet geweldig, maar de dames bleven in de tweede klasse. Het daarop volgende seizoen nam Thea Meyer de leiding bij de dames over. Het streven was om zo hoog mogelijk te eindigen, maar de dames degradeerden zelfs naar de derde klasse. Het volgende seizoen bewezen de dames echter dat ze niet in de derde klasse thuishoorden en met één verliespunt werden ze met ruime voorsprong kampioen. Voor het seizoen '93/'94 nam Gert Jan Wientjes de training en coaching bij de dames over. De dames presteerden goed en eindigden op een gedeelde tweede plaats, samen met Grol. Omdat er in de eerste klasse een extra plaats beschikbaar was, moesten de dames tegen Grol een beslissingswedstrijd spelen. De dames wisten het team uit Groenlo te verslaan en promoveerden voor het eerst naar de eerste klasse.

In het seizoen '94/'95 bleek dit nivo echter te hoog voor de dames. Aan het eind van de competitie bevond het team zich op de één na laatste plaats op de ranglijst en degradeerde naar de tweede klasse.

Bij de jeugd werd goed gepresteerd. In het seizoen '90/'91 werden zowel het meisjes B-adspiranten team onder leiding van Ria Zweden en Ingrid Woltering, als het jongens B-adspiranten team onder leiding van Wim Wenting kampioen. De jeugd bleef successen behalen. Seizoen '91/'92, de jongens adspiranten waren inmiddels junioren geworden, behaalden de heren junioren wederom het kampioenschap. Een jaar later ('92/'93) waren de meisjes adspiranten A weer aan de beurt. Onder leiding van Marcel Kraayvanger eindigden zij als eerste in de competitie en wonnen tevens het Gelders Kampioenschap. Pas in de voorrondes voor het Nederlands kampioenschap werden zij uitgeschakeld. Ook op afdelings niveau telde de jeugd mee en Apollo '70 werd een vaste leverancier van spelers en speelsters voor de Gelderse selectie teams en het Jeugdplan van het NHV. In '94/'95 lukt het de dames junioren opnieuw om kampioen en Gelders kampioen te worden. Wederom werden de dames pas in de voorrondes van het Nederlands kampioenschap uitgeschakeld.

In deze periode werden ook veel activiteiten gestart voor de leden. Voor junioren en senioren was het toernooi in Valkenburg een leuke afsluiting van het seizoen. Voor de adspiranten en welpen werd een jeugdkamp georganiseerd. Ook de oudere handballers werden niet vergeten. Op initiatief van het NHV afdeling Gelderland werd gestart met het Mid-week handbal. Hierbij wordt op een door-de-weekse avond in een toernooi vorm gespeeld. Het doel was om 30-plussers op recreatieve wijze weer aan het handballen te krijgen of te houden.

De animo voor het Pinkstertoernooi, jaren lang een vast evenement in Wehl, liep steeds verder terug. Het werd voor de organisatie steeds moeilijker om voldoende teams bij elkaar te krijgen. In 1994 namen nog slechts zes heren en zes damesteams deel aan het toernooi. Daarna werd besloten om het toernooi te vervangen door andere activiteiten.

Op 20 mei 1995 werd ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum van Apollo '70 een handbaltoernooi georganiseerd op het terrein van S.V. Concordia met een feestavond met live muziek en een optreden van een dweilorkest. Door de aanwezigheid van veel oudleden had de feestavond veel weg van een reünie.

In de competitie '94/'95 was het aantal teams dat voor Apollo '70 uitkwam weer gestegen naar negen. In een periode waarbij het ledental van veel handbalverenigingen sterk terugliep, was het Apollo gelukt zowel bij de senioren als bij de jeugd de terugloop tegen te houden en zelfs te groeien. De inspanningen resulteerden niet alleen in een groeiend aantal leden, maar ook in een beter spelniveau.

1995   -   ....       De toekomst

Op 1 september 1995 bestond Apollo '70  25 jaar. In mei was ter gelegenheid hiervan al een handbaltoernooi met feestavond gehouden. Op 9 september vond de officiële receptie plaats in het Koningin Beatrixcentrum. Naast de vertegenwoordigers van verenigingen en instanties, waren bijna het voltallige oprichtingsteam en veel oudleden aanwezig. Op de receptie werden Jos Nijland en Arie Timessen gehuldigd wegens hun 25-jarig lidmaatschap. Ook kreeg Apollo '70 er een erelid bij: Wim Wenting ontving deze benoeming voor zijn vele verdiensten voor de vereniging.

In zijn 26e seizoen bewees Apollo '70 dat het nog altijd een levende vereniging is. Het aantal teams groeide tot 11, wat voornamelijk veroorzaakt werd door aanwas bij de jeugd.

Sportieve hoogtepunten waren ook weer aanwezig. De heren 1, versterkt met trainer/speler Johan Caarels, speelden een spannende competitie waarbij de teams onderling aan elkaar gewaagd waren. De heren van Apollo profiteerden hiervan en op zondag 24 maart 1996 in de wedstrijd tegen Blerick behaalden de heren het kampioenschap in de tweede divisie B en promotie naar de eerste divisie was een feit. De heren 2 waren onder leiding van Gert Jan Wientjes oppermachtig in de tweede klasse en werden ongeslagen kampioen. Zij zullen het volgende seizoen in de eerste klasse uitkomen. De heren 3 werden geen kampioen maar promoveerden door een versterkte promotie toch naar de tweede klasse.

De dames 1 kenden, onder leiding van de nieuwe trainer/coach Bennie Klaassen een zwakke start maar pakten de draad later in het seizoen weer op. In de reguliere competitie eindigden zij op een gedeelde eerste plaats met DHV. De beslissingswedstrijd die hierop volgde, werd helaas verloren maar het biedt perspectief voor de toekomst.

Voor het seizoen '96/'97 zullen zowel bij de heren als bij de dames de junioren doorstromen naar de senioren teams. Om dit proces goed te laten verlopen hebben de jeugdspelers de afgelopen seizoenen regelmatig met de senioren meegespeeld.

Wat het nieuwe seizoen gaat brengen, moeten we afwachten, maar er staat een boel te gebeuren.

Bij de heren 1 gaat Paul Schuurkes (ex-Gazellen) de coaching verzorgen in de eerste divisie. De thuiswedstrijden van de heren 1 worden op zaterdagavond rond acht uur in het Koningin Beatrixcentrum gespeeld en beloven voor het nodige spektakel te zorgen.

Ook de heren 2 en 3 zullen zich waar moeten maken in respectievelijk de eerste en tweede klasse. En bij de dames 1 zijn, na een tweede plaats het afgelopen seizoen, de verwachtingen voor het komend seizoen hoog gespannen.

Aan de vooravond van het 27e seizoen staat Apollo '70 voor een nieuwe uitdaging. Het spelen in de eerste divisie brengt de nodige problemen met zich mee op organisatorisch en financieel gebied. Maar Apollo zou Apollo niet zijn als daarvoor geen oplossingen werden gevonden.